Forum Żeglarskie Róży Wiatrów

[Rysiu]

Mam pomysł, może tutaj moglibyśmy zamieszczać wspomnienia z tego jak przebiegała nasza nauka żeglarstwa. Ja zaczynam

W 2006 pojechałem na szkolenie do Węgorzewa. Tata żeglarz z zawodu, więc jak to syn miałby być bez patentu? Ano właśnie nie mógłby, dlatego pojechałem. Z początku byłem wielce rozentuzjazmowany, w końcu przecież nauczę się sterować jachtem, nie?
W drugi dzień zaczęła się nauka, węzły (ratowniczy, kotwiczny itp.) podstawy teoretyczne i tak dalej, słuchając tego mój entuzjazm troszkę opadł, ale nie na długo, bo kiedy wypłynęliśmy znów wzrósł, i utrzymał się na takim poziomie, aż do końca obozu. Nie zmniejszyły go nawet liczne tróje z kartkówek, przydługie wykłady, bo największą frajdą było pływanie. Wieczory oczywiście z kumplami spędzaliśmy na czytaniu podręcznika, ale nagroda miała być wielka, i warto było poświęcić troszkę czasu.
Wreszcie nadszedł egzamin a z nim ściąganie, muszę przyznać święty nie byłem, ale zdecydowaną większość napisałem sam. Z egzaminu dostałem same 4 więc byłem zadowolony.
Na szkoleniu poznałem jednego przyjaciela, choć mieszka na drugim końcu Polski utrzymujemy ze sobą kontakt do dziś.
Podsumowując decyzja o uczestnictwie w kursie była bardzo trafiona i nie żałuję tych dni, choć nie obyło się bez strat w postaci komórki i okularów, które pewnie do dziś leżą na głębokości kilku metrów pod keją.

[Paulina]

Mnie się aż ciśnie na usta coś co sama usłyszałam po tym jak komórka wypadła mi z kieszeni (nie wiedziałam, że mam ją w bluzie, myślałam, że została na jachcie) przy wchodzeniu na keję "Komórki pływać jeszcze nie potrafią" Na szczęście moja była na tyle ambitna, żeby nie wpaść do wody, a zatrzymać się na krawędzi kei.